දුර වැඩි තරම්

බත් කූරෙකුට බැරි ද
ආදරේ කරන්න
ගිනිකූරු මලකට

ගිනිගන්න සුසුමකට බැරි ද
සින්නක්කරව නවතින්න
හීතල ඇහිපියන් යට

හිත් පෑරෙනා රැයකට බැරිද
නිවා දමන්න සඳ

නෙත් හීරිලා යන්න අනිනව ද
තව තවත් හීන නොදකින්න

ඔය දෙතොල් සිඹින්නට
බැරි තොල්
නිකොටීන් දුමින් පුච්චමි

නවාතැන් දෙනු බැරි නිසා
මේ හද
ඇල්කොහොල් වතුරෙන් නාවමි.

-ළහිරු කිතලගම-

සංස්කාරක

Related post

Leave a Reply

Your email address will not be published.